kelas bel ku...& diriku

(click untuk saiz sebenar)

salam...

untuk pengetahuan semua artikel di atas daripada utusan,15 april 2010. sy tertarik disebabkan kebetulan sy ingin berkongsi tentang kelas BEL sy...ape yg terkandung dalam artikel di atas pada pendapat sy tentu ramai yg sudah pun sedia maklum. tapi masih juga boleh dijadikan sumber input pada pengetahuan kita.

"kekuatan tidak datang dari kemampuan fizikal, tetapi ianya datang dari semangat yang tidak pernah mengalah"

Itulah apa yg boleh sy katakan tentang kelas bel sy semenjak dua semester terdekat ini. bel 312&bel313. sy masih teringat hari pertama kelas bel312 miss D pernah tanya siapa yg tak suka English. sy merupakan satu2 nya yg angkat tangan. lepas tu miss D kate " I will make sure you like english at the end of this semester" sy terkedu saat tu tak tau nak cakap apa.

selepas itu pada sesi yg lain miss D minta kami tulis pada sehelai kertas apa yg kami rasa tentang english dan harapan kami pada kelas bel312. sy pun tulis la..kenapa sy x berapa suka english. salah satunya kerana sy x pandai bertutur english dengan baik. sy takut untuk latih diri sy untuk mengatasi masalah tersebut.

sepanjang kelas bel312 sy banyak belajar untuk bercakap english di hadapan dengan yakin walaupun menggunakan broken english. tugasan pertama kami ialah personal presentation selama 15 minit. sy rasa pembentangan sy selama 20 minit berlangsung kerana rakan2 sekelas banyak membantu bertanyakan soalan...satu bonus bagi sy dapat markah. sy ingat lagi sy bentangkan tentang media prima bhd. Jika dahulu, paling banyak 1/4 kuantiti yg akan sy baca jika berbahasa inggeris itupun disebabkan terpaksa.selama mengambil bel 312, tugasan sy menuntut sy untuk banyak membaca bahan berbahasa inggeris. sedar atau tidak selepas satu semester sy sudah terbiasa membaca apa2 yg berbahasa inggeris yg menarik minat sy.

semester ini sy mengambil bel313(english for critical thinking). apa yg sy boleh katakan ia merupakan antara subjek sy yg paling sy suka semester ini. memang pening sebab kebanyakan subjek sy adalah mengira tiba2 kena belajar mendalami bahasa. tetapi sy enjoy sepanjang kelas tersebut kerana miss D cuba untuk membuat kami tidak menjadi bertambah pening. sy juga mendapat pengetahuan yg berharga kerana jika dahulu sy cepat bersetuju jika membaca sesuatu artikel. tetapi kini setelah pelajari apa unsur2 dalam artikel yg manggunakan bahasa untuk memanipulasi pembaca bersetuju dengan apa yg penulis cuba sampaikan, sy menjadi lebih matang ketika membaca bahan2 di sekeliling sy. walaupun tidak mendalami bahasa berterusan secara lebih mendalam tetapi tetap memberi pengetahuan berharga kepada sy. Apabila seseorang tengah menyampaikan sesuatu juga sy boleh mengestrak sedikit sebanyak unsur2 yg digunakan. sy juga belajar tiada siapa yg boleh mengubah diri kita melainkan diri kita sendiri

sy teringat masa sy form 5 english sy boleh dikategorikan sebagai teruk. bayangkan masa form 4 sy boleh fail english dalam mid term exam. semua disebabkan persepsi sy yg negatif kepada bahasa ini. ceritanya begini...sy begitu berusaha untuk setiap subjek sy masa form 3 menghadapi PMR(kononnya la) sy target untuk dapat 7A 1B. setiap kali ujian atau peperiksaan sy akan dapat A alhamdulillah..termasuk subjek english kecuali maths. sy memang lemah maths dari dulu lagi(tak tau nape blh ambil accountancy sekarang) sayangnya apabila result keluar sy dpt 6A2B. sy dapat B untuk english. sy kecewa sangat kerana sy sangat berusaha untuk subjek ini ketika itu. sejak dari itu sy tak suka english. sampailah form 5 sy rasa sy tak boleh berterusan begitu. sy pun ambil tuisyen english.

apa yg miss D katakan pada hari pertama kelas mengingatkan sy pada cikgu tuisyen sy dahulu. beliau mengubah sy daripada x boleh menulis essay english kepada 'boleh sedikit' (hehe). sy datang tuisyen dengan poyo nya untuk lulus english spm semata2. beliau menyuruh sy untuk menulis 350 patah perkataan tetapi sy cuma mampu menulis 50 patah perkataan sahaja. tetapi respon beliau benar2 di luar jangkaan sy. beliau memuji essay sy yg tak semenggah mana tersebut dihadapan kelas.

sy menjadi semangat untuk menulis essay selepas itu kerana beliau selalu memuji essay sy. sy terus berusaha untuk menulis essay dengan lebih baik selepas itu. sy teringat lagi ketika beliau membaca essay sy pada kelas selepas beberapa bulan selepas itu sebagai essay contoh. sy begitu terharu..huhu.sehingga la pada spm sy mampu menulis 750 patah perkataan. mungkin keputusan sy tidak la sehebat mana. tetapi bagi sy yg gagal english mendapat A2 pd spm membuatkan sy sangat gembira. sy tidak kisah apa hasil yg akan sy dapat yg penting sy telah berusaha. sy tidak berbangga dengan result sy tetapi sy berbangga dengan usaha sy (untuk mengelakkan jiwa kacau..hehe)

disebabkan selepas ini tiada lagi kelas bel, sy mengucapkan terima kasih sangat2 pada miss D..

juga kepada semua lecturer2 bel sy sebelum ini... muchas grasias...

*kepada sesiapa y juga kurang suka english mcm sy sebelum ini, sy harap cerita sy boleh dijadikan penduan untuk anda....apa yg baik tu daripada Allah,yg kurang itu pada kelemahan sy sendiri*